എഞ്ചിനീയറിംഗ് മരിച്ചിട്ടില്ല. കേരളത്തിൽ അത്     മൗനത്തിലാക്കിയതാണ്.

കേരള ന്യൂസ്‌ മീഡിയ 

റിപ്പോർട്ട്‌ :കിരൺ എസ്. പിള്ളൈ 

എഞ്ചിനീയറിംഗ് മരിച്ചിട്ടില്ല. കേരളത്തിൽ അത്     മൗനത്തിലാക്കിയതാണ്.

കേരളത്തിൽ ഇന്ന് പ്രായോഗിക എഞ്ചിനീയറിംഗ് പരിഹാരങ്ങൾ കാണാനില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ, പലരും

കുറ്റം പറയുന്നത് ആളുകളെയോ നവീ കരണത്തിന്റെ കുറവിനെയോ ആണ്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം

അവിടെ അല്ല. ഇത് മനുഷ്യ രുടെ കഴിവിന്റെ പ്രശ്നമല്ല. ഇത് ആശയങ്ങളുടെ കുറവുമല്ല. ഇത് ആഴത്തി ൽ

വേരൂന്നിയ ഒരു സംസ്കാര പ്രശ്നമാണ്. നിർമ്മിക്കാനും പരീക്ഷിക്കാനും തീരുമാനമെടുക്കാനും ഭയപ്പെടുന്ന ഒരു

സംസ്കാരം .

ഇവിടെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പതിയെ ഒരു ജീവനുള്ള പ്രാക്ടീസിൽ നിന്ന് ഒരു ഭരണപരമായ നടപടി ക്രമമായി

മാറി . ഫയലുകൾ ശരി യായാൽ മതി . ഡ്രോയിംഗ് ഒപ്പിട്ടാൽ മതി . റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചാൽ മതി . ഒരു

സംവിധാനം പ്രവർത്തിക്കു ന്നുണ്ടോ , അഞ്ച് വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത്

രണ്ടാമത്തെ കാര്യമായി മാറി . പ്രവർത്തിക്കാതിരുന്നാൽ പോലും അതിന് ഉത്തരവാദിത്തം

ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതില്ല എന്ന അവസ്ഥ ശക്തമായി .

ഈ സംസ്കാരം എവിടെ നിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത് എന്ന ചോ ദ്യം പ്രധാനമാണ്. അത് സ്കൂളിലും കോളേജിലും

തുടങ്ങി ഓഫീസുകളിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല. പരീക്ഷയിൽ മാർക്ക് നേടുന്നതാണ് വിജയമെന്ന സന്ദേശം

കുട്ടിക്കാലം മുതൽ തന്നെ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പരാ ജയം ഒരു പഠനഘട്ടമല്ല, അപമാനമാണ്. തെറ്റ്

സംഭവിക്കുന്നത് അപകടം എന്നാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. പരീക്ഷണം itself അപകടമാ ണെന്ന ബോധമാണ്

വളരുന്നത്.

എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേ ജുകളിൽ ലാബുകൾ പോ ലും പരീക്ഷ പാസ്സാക്കാ നുള്ള ഇടങ്ങളായി ചുരുങ്ങുന്നു. ഒരു

സിസ്റ്റം തകരുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന ചോദ്യം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്നില്ല. സൈറ്റിൽ

തീരുമാനമെടുക്കുന്ന അനുഭവം അപൂർവമാണ്. യഥാർത്ഥ ലോകത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾ സിലബസിന് പുറത്താണ്.

ഇതോടെ പഠനം തീരുമ്പോൾ കൈയിൽ ഉള്ളത് സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ്, ആത്മവിശ്വാസമല്ല.

ഈ സംസ്കാരം സർക്കാ ർ സംവിധാനങ്ങളിൽ എത്തി യാൽ കൂടുതൽ കടുപ്പമാകുന്നു. ഇവിടെ സുരക്ഷയാണ്

ഏറ്റവും വലിയ മൂല്യം . തെറ്റ് സംഭവിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം . തെറ്റ് ശരിയാക്കുക എന്നതല്ല. ഒരു

ഫയൽ നീക്കുമ്പോൾ പോലും വ്യക്തമായ തീരുമാ നമെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ എല്ലാ വരും ശ്രമിക്കുന്നു.

ഉത്തരവാദിത്തം പങ്കിടപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ ഉടമസ്ഥത ആരും ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ല.

ഒരു പ്രോജക്ട് പൂർത്തിയാ യാൽ അത് എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതിൽ എഞ്ചിനീയറുടെ പങ്ക് അവസാനിക്കുന്നു. ഉദ്ഘാടനം കഴിഞ്ഞാൽ ഉത്തരവാദിത്തം തീർന്നു എന്നാണ് ധാരണ. പിന്നീട് ഉണ്ടാകുന്ന

പരാജയങ്ങൾ ഓപ്പറേഷൻ പ്രശ്നങ്ങളായി മാറ്റപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഓരോ പരാജയവും ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ്

പാഠമായിരിക്കേണ്ടതാണ്. ആ പാഠം പഠിക്കപ്പെടാത്തിടത്താണ് പ്രശ്നം .

കേരളത്തിന്റെ ഭൗഗോളിക സാഹചര്യങ്ങൾ ഈ പ്രശ്നം കൂടുതൽ തെളിയിക്കുന്നു. ഉയർന്ന മഴ, സാന്ദ്രമായ

താമസം , പരിമിതമായ ഭൂമി , നിസ്സാരമല്ലാത്ത പരി പാലന ആവശ്യങ്ങൾ. ഇവിടെ പകർത്തിയ മാതൃകകൾ

പ്രവർത്തിക്കില്ല. ഇവിടെ തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് സൈറ്റിലാണ്. എന്നാൽ നിലവിലെ സംസ്കാരം സൈറ്റിൽ

തീരുമാനമെടുക്കാൻ അനുവാദം നൽകുന്നില്ല.

ഇവിടെ കഴിവുള്ള എഞ്ചിനീയർമാർ ഇല്ലെന്നല്ല സത്യം . കേരളത്തിന് ബുദ്ധി മുട്ടില്ലാത്ത, പഠനശേഷി യുള്ള,

ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ആളുകൾ ധാരാളം ഉണ്ട്. അവരെ തടയുന്നത് അറിവിന്റെ കുറവല്ല. അവരെ തടയുന്നത് ഒരു ചോദ്യം . ഞാൻ തീരുമാനമെ ടുത്താൽ പിന്നെ ആരാണ് ഉത്തരവാദി . ഈ പേടിയാണ് എഞ്ചിനീയറിംഗ്

മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നത്.

പൊതുവേ ഇവിടെ വിജയത്തിന്റെ അളവുകോ ൽ കാഴ്ചയാണ്. ഉടൻ കാണിക്കാവുന്ന ഫലങ്ങൾ.

ബോർഡുകൾ, ഉദ്ഘാടനം , പ്രഖ്യാപനം . എന്നാൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് അതല്ല. നല്ല എഞ്ചിനീയറിംഗ്

ശബ്ദമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കും . വർഷങ്ങളോളം ശ്രദ്ധി ക്കപ്പെടാതെ നിലനിൽക്കും . അത് രാഷ്ട്രീയമായി

ആകർഷകമല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അത് അവഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇത് നവീകരണത്തിന്റെ പ്രശ്നമല്ല. പുതിയവാക്കുകൾ പറഞ്ഞാൽ പരിഹാരമാകുന്ന പ്രശ്നമല്ല. പുതിയ

സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ വന്നാൽ മാറുന്ന പ്രശ്നമല്ല. ഇത് ഒരു സംസ്കാരം മാറ്റേണ്ട പ്രശ്നമാണ്. നിർമ്മിക്കാൻ,

പരീക്ഷിക്കാൻ, തിരുത്താൻ അനുവാദമുള്ള ഒരു സംസ്കാരം .

എഞ്ചിനീയറിംഗ് തിരിച്ചുവരണമെങ്കി ൽ ആദ്യം മൗനം മാറ്റണം . തെറ്റ് സംഭവിക്കാതിരിക്കലല്ല, തെറ്റ്

ശരിയാക്കലാണ് മൂല്യം എന്ന ബോധം വരണം . ഫയലുകൾക്കല്ല, പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങൾക്കാണ്.വില നൽകേണ്ടത്. അന്ന് എഞ്ചിനീയറിംഗ് വീണ്ടും ജീവിക്കും . ഇപ്പോൾ അത് ഇല്ലാതായിട്ടില്ല. അത്

സംസാരിക്കാൻ അനുവദി ക്കപ്പെടാത്ത നിലയിലാണ്.