പശ്ചിമഘട്ടത്തെ കാണാതെ പോയ നയങ്ങൾ,

കേരള ന്യൂസ് മീഡിയ 

റിപ്പോർട്ട്:കിരൺ എസ്.പിള്ളൈ

പശ്ചിമഘട്ടത്തെ കാണാതെ പോയ നയങ്ങൾ,

നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജൈവസമ്പത്ത്

കേരളത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരമൊന്ന് മാത്രം . ജൈവവൈവിധ്യം . ലോകം

മുഴുവൻ അംഗീകരിച്ച സമ്പത്താണ് അത്. അതി ന്റെ ഹൃദയഭാഗമാണ് പശ്ചിമഘട്ടം . എന്നിട്ടും കേരളത്തിന്റെ

നയനിർമ്മാണത്തിൽ ഈ ജൈവസമ്പത്ത് ഒരു ഭാരമായി മാത്രമാണ് കാണപ്പെട്ടത്. സംരക്ഷിക്കേണ്ട

സമ്പത്തായി അല്ല, നിയന്ത്രി ക്കേണ്ട തടസ്സമായി .

ഇത് അറിവില്ലായ്മ കൊ ണ്ടുള്ള തെറ്റല്ല. നയപരമാ യ കാഴ്ചപ്പാട് ഇല്ലായ്മ കൊ ണ്ടുള്ള പരാജയമാണ്.

പശ്ചിമഘട്ടം കേരളത്തിന്റെ കാലാവസ്ഥയെ നിയന്ത്രി ക്കുന്നു. ജലസ്രോതസ്സുകൾക്ക് ജീ വൻ നൽകുന്നു .

കൃഷിക്കും ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷക്കും അടിസ്ഥാനം ഒരുക്കുന്നു. ഏറ്റവും പ്രധാ നമായി , ആയിരക്കണക്കി ന്

ജീവി വർഗങ്ങൾക്ക് ഇത് ഏക ആശ്രയമാ ണ്. പലതും ലോകത്ത് മറ്റൊരി ടത്തും കാണാനില്ലാത്ത ജീവികൾ.

എന്നിട്ടും വികസനം എന്ന പേരിൽ ഈ സമ്പത്ത് നശി പ്പിക്കപ്പെടുകയാണ്. റോ ഡുകൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ, ഖനനം ,

അനിയന്ത്രിതവിനോ ദസഞ്ചാരം . ഓരോ പദ്ധതി യും ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കിയാൽ ചെറുതായി തോന്നും . പക്ഷേ എല്ലാം

ചേർന്നാൽ വലിയ നാശമാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

പ്രശ്നം ഇതാണ്. കേരളത്തിൽ ജീവി വർഗങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രീ യമായ രീതിയിലല്ല. അവയെ

ഒരു സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഭാഗമെന്ന നിലയിൽ കാ ണുന്ന നയബോധം ഇല്ല. ഓരോ ജീവിയും മറ്റൊ ന്നുമായി

ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു എന്ന അടിസ്ഥാന സത്യം പോലും നയരേഖകളിൽ കാണുന്നില്ല.

ഒരു ജീവി വർഗം ഇല്ലാതാ കുമ്പോൾ, അതോടൊപ്പം മറ്റെത്ര ജീവി വർഗങ്ങൾ അപകടത്തിലാകുന്നു എന്ന

കണക്കില്ല. ഒരു വനപ്രദേ ശം നശിക്കുമ്പോൾ, അത്‌ കൃഷിയിലും ജലത്തിലും കാലാവസ്ഥയിലും

എങ്ങനെ പ്രതിഫലിക്കും എന്ന ചിന്തയില്ല.

ഇത് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നല്ല. പരിസ്ഥി തി പ്രവർത്തകർ മുന്നറിയി പ്പ് നൽകിയിട്ടില്ലെന്നല്ല.

റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇല്ലെന്നുമല്ല. എല്ലാം ഉണ്ട്. പക്ഷേ നയനി ർമ്മാണത്തിൽ അത് ഗൗ രവമാ യി എടുത്തിട്ടില്ല.

പശ്ചിമഘട്ട സംരക്ഷണം എന്നത് കേരളത്തിൽ പലപ്പോഴും ഒരു രാഷ്ട്രീയ അസൗകര്യമായി മാത്രമാണ്

കാണപ്പെട്ടത്. വോട്ടു നഷ്ടമാകുമോ എന്ന പേടി . പ്രതിഷേധമുണ്ടാകുമോ എന്ന ഭയം . അതി ന്റെ ഫലമായി

എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ എല്ലാം ഇടക്കാല താൽപര്യ ങ്ങൾക്കായി .

ഒരു policy mindset ഉണ്ടായി രുന്നെങ്കിൽ, പശ്ചി മഘട്ടത്തെ വികസനത്തിന് എതിരായ ഒന്നായി

കാണില്ലായിരുന്നു. അത് ദീർഘകാല സമ്പത്ത് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നു. ജൈവവൈവിധ്യം

സംരക്ഷിക്കുന്നത് വികസനത്തിന് എതിരല്ല, വികസനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാ നമാണ് എന്ന ബോ ധം

ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.

ജീവി വർഗങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം എന്നത് ബോർഡുകൾ സ്ഥാപി ക്കുകയും നി യമങ്ങൾ എഴുതുകയും

ചെയ്യുന്നതല്ല. ഡാറ്റ വേണം . മാപ്പിംഗ് വേണം . ഏത് പ്രദേ ശത്ത് ഏത് ജീവി വർഗം അപകടത്തിലാണ് എന്ന് വ്യ ക്തമാ യ വി വരം വേ ണം . അതി ന്റെ അടി സ്ഥാ നത്തി ൽ ഭൂഉപയോഗ നയങ്ങൾ രൂപപ്പെ ടുത്തണം .

പക്ഷേ കേരളത്തിൽ സം ഭവിക്കുന്നത് മറിച്ചാണ്. പദ്ധതികൾ ആദ്യം . പഠനം പിന്നെ . പലപ്പോഴും അത്

ഒരു ഔപചാരിക നടപടി യാ യി മാത്രം തീരുന്നു. ജീവി വർഗങ്ങൾ കണക്കുകളാ യി ചുരുങ്ങുന്നു.

വനപ്രദേ ശങ്ങൾ നമ്പറുകളായി മാറുന്നു.

ഇതിന്റെ ഫലം ഇന്ന് വ്യ ക്തമാണ്. പല ജീവി വർഗങ്ങളും അപ്രത്യ ക്ഷമാകുന്നു. ചിലത് നിശബ്ദമായി . ചിലത്

വലിയ വാർത്തകളില്ലാതെ . ഒരിക്കൽ ഇല്ലാതായാൽ പി ന്നെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല.

ഇത് പ്രകൃതിയുടെ ക്രൂരതയല്ല. ഇത് മനുഷ്യ ന്റെ അനാസ്ഥയാണ്. നയനിർമ്മാതാക്കളുടെ

ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മയാണ്.

പശ്ചിമഘട്ടത്തെ സംരക്ഷി ക്കാൻ കേരളത്തിന് എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു. അറിവും മനുഷ്യശേഷിയും

സാങ്കേതികവിദ്യയും . പക്ഷേ അതി നെ ഒരു നയപരമായ മുൻഗണനയായി കാണുന്ന മനോഭാവം ഉണ്ടായില്ല.

ഇന്നും വൈകിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ സമയം വേഗത്തിൽ നഷ്ടമാകുകയാണ്. ഓരോ വനഭാഗം നശിക്കുമ്പോഴും ,

ഓരോ ജീവി വർഗം അപ്രത്യ ക്ഷമാകുമ്പോഴും , കേരളം സ്വന്തം ഭാവിയാണ് നഷ്ടപ്പെ ടുത്തുന്നത്.

വികസനം വേണം . അതിൽ സംശയമില്ല. പക്ഷേ അത് ജൈവസമ്പത്ത് നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കരുത്.

പശ്ചിമഘട്ടം സംരക്ഷി ക്കപ്പെടാതെ കേരളം നിലനിൽക്കില്ല. ഇത് പരി സ്ഥിതിവാദമല്ല. ഇത് ശുദ്ധമായ നയ

സത്യമാണു.

പശ്ചിമഘട്ടത്തെ കുറി ച്ച് ഇപ്പോഴും മൗനം പാലി ക്കുന്ന നയങ്ങൾ, നാളെ വി ശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത

കുറ്റബോധമായി മാറും . അന്ന് പ്രകൃതിയെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. ഉത്തരവാദി മനുഷ്യനായിരിക്കും .