റെമിറ്റൻസിന്റെ നിഴലിൽ മരിച്ചുപോകുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയോ, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രo ശക്തിയായി ഉയരുന്ന കേരളമോ?

കേരള ന്യൂസ് മീഡിയ

റിപ്പോർട്ട്‌: കിരൺ എസ്.പിള്ളൈ 

റെമിറ്റൻസിന്റെ നിഴലിൽ മരിച്ചുപോകുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയോ, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രo ശക്തിയായി ഉയരുന്ന കേരളമോ?

കേരളം ഒരു നിർണ്ണായക വഴിത്തിരിവിലാണ്. ഇതുവരെ നാം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന സാമ്പത്തിക മാതൃക ഇനി ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ലെന്നത് തുറന്ന സത്യമാണ്. വിദേശത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ പണം, ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള റെമിറ്റൻസ്, പുറത്തുള്ള പ്രൊഫഷണലുകളുടെ അയക്കൽ വരുമാനം – ഇവയൊക്കെയാണ് കേരളത്തിന്റെ ഉപഭോഗാധിഷ്ഠിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനം. പക്ഷേ ഒരു സമൂഹം നിരന്തരം പുറത്തുനിന്നുള്ള പണത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കാനാവില്ല.

ഇത് വിമർശനമല്ല. ഇത് മുന്നറിയിപ്പാണ്.

കേരളത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ ഭൂമി ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതെ കിടക്കുന്നു. കുടുംബങ്ങൾ വിദേശത്തേക്ക് കുടിയേറി. വീടുകൾ പൂട്ടി. കൃഷിയിടങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. നഗരങ്ങളിലോ ഗ്രാമങ്ങളിലോ വികസന സാധ്യതകൾ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഭൂമി ഒരു ഉൽപാദന ഘടകമാണ്. അത് കിടന്നുറങ്ങാൻ വേണ്ടിയല്ല. വരുമാനം സൃഷ്ടിക്കാനാണ്.

നമ്മുടെ ജനസംഖ്യയുടെ വലിയൊരു വിഭാഗം വിദേശ നാണയത്തിനായി കേരളം വിട്ടുപോയി. പക്ഷേ അവരുടെ പണം ഉപയോഗിച്ച് ഇവിടെ ഒരു കയറ്റുമതി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ നിർമ്മിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞോ? ഇല്ല. നാം ഉപഭോഗം വർധിപ്പിച്ചു. റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഉയർത്തി. എന്നാൽ ഉൽപാദനം ശക്തിപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഇതുകൊണ്ട് ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന് ഭാവിയില്ല.

ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്ത് നിൽക്കുന്ന കേരളം ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി അപൂർവമായ സ്ഥാനത്താണ്. ലോകത്തിലെ പ്രധാന കപ്പൽ പാതകൾ നമ്മുടെ തീരത്തിന് സമീപം കടന്നുപോകുന്നു. ഏഷ്യ, യൂറോപ്പ്, ആഫ്രിക്ക എന്നിവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന വ്യാപാര ജലപാതകൾക്ക് കേരളം ഒരു സ്വാഭാവിക നിരീക്ഷണ കേന്ദ്രമാണ്. ഇത് വെറും മാപ്പിലെ സ്ഥാനം മാത്രമല്ല. ഇത് ഒരു തന്ത്രപരമായ ശക്തിയാണ്.

Vizhinjam International Seaport ഈ സത്യത്തെ വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന പദ്ധതിയാണ്. അത് ഒരു തുറമുഖമെന്നതിലുപരി ഒരു മാനസിക മാറ്റത്തിനുള്ള ആഹ്വാനമാണ്. കടലിനെ നാം വിനോദസഞ്ചാര ദൃശ്യമായി മാത്രം കണ്ടു. ഇനി അത് സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി കാണേണ്ട സമയമാണ്.

കയറ്റുമതി ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന് വളർച്ചയില്ല. ലോക വിപണിയിലേക്ക് ഉൽപന്നങ്ങൾ എത്തിക്കാത്ത ഒരു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല. നമ്മുടെ യുവാക്കൾ ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസം നേടി. എന്നാൽ അവർക്ക് അനുയോജ്യമായ ഉൽപാദന അടിസ്ഥാനമില്ലാത്തതിനാൽ വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്നു. ഇത് വ്യക്തികളുടെ കുറ്റമല്ല. ഇത് നയപരമായ പരാജയമാണ്.

Thiruvananthapuram ഇനി ഒരു അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് തലസ്ഥാനം മാത്രമല്ല. അത് കടൽമുഖമായ ഒരു വ്യാപാര നഗരമായി മാറാനുള്ള സാധ്യതയിലാണ്. റെയിൽ ബന്ധങ്ങൾ, റോഡ് ഇടനാഴികൾ, ലജിസ്റ്റിക് പാർക്കുകൾ, വെയർഹൗസിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾ – ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാത്രമേ ഒരു തുറമുഖം യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക ശക്തിയാകൂ.

കേരളം ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ ചോദ്യത്തിന് മുമ്പിലാണ്. നാം റിമിറ്റൻസിനെ ആശ്രയിച്ചുള്ള ഉപഭോഗ സംസ്ഥാനമായിരിക്കണമോ? അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെ തന്ത്രപരമായ കേന്ദ്രമായി മാറണമോ?

വിദേശത്ത് സമ്പാദിക്കുന്ന പണം ഒരുദിവസം കുറയാം. ജിയോപോളിറ്റിക്കൽ മാറ്റങ്ങൾ വരാം. എണ്ണ അധിഷ്ഠിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകൾ മാറാം. അപ്പോൾ നമ്മുടെ അടിസ്ഥാനം എന്തായിരിക്കും? ഉപയോഗിക്കപ്പെടാത്ത ഭൂമിയോ? പൂട്ടിയ വീടുകളോ? തൊഴിൽ തേടി പുറത്തേക്കു പോകുന്ന യുവാക്കളോ?

ഇത് സ്ഥിരതയുള്ള ഭാവിയല്ല.

നമ്മുടെ തലമുറയെ ഭാവി എങ്ങനെ വിലയിരുത്തും? ഉയർന്ന ബുദ്ധിശക്തിയുള്ളവരായിട്ടും സ്വന്തം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാധ്യതകൾ ഉപയോഗിക്കാത്തവരായി? വലിയ വിദ്യാഭ്യാസവും സാങ്കേതിക അറിവും ഉണ്ടായിട്ടും ഒരു കയറ്റുമതി അധിഷ്ഠിത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കാനാകാതെ പോയ തലമുറയായി?

അത്തരം തിരിച്ചറിവ് ലജ്ജയാണ്.

നമ്മൾ നമ്മുടെ കടൽ ശക്തിയെ സജീവമായി ഉപയോഗിക്കണം. കൃഷി മുതൽ നിർമ്മാണം വരെ കയറ്റുമതി ശൃംഖലകൾ സൃഷ്ടിക്കണം. ഭൂമി ഏകോപിപ്പിച്ച് ഉൽപാദന കേന്ദ്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം. ലജിസ്റ്റിക്സ് മനസ്സിലാക്കുന്ന ഭരണസംവിധാനം വളർത്തണം. വ്യാപാരം മനസ്സിലാക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം ആവശ്യമാണ്.

കേരളം ലോകത്തെ നോക്കി ചിന്തിക്കണം. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തെ ഒരു പശ്ചാത്തലമല്ല, ഒരു വിപണിയായി കാണണം. തുറമുഖത്തെ ഒരു വാർത്തയല്ല, ഒരു സാമ്പത്തിക പ്ലാറ്റ്‌ഫോമായി കാണണം.

ഇത് ഒരു സാമ്പത്തിക നിർദ്ദേശം മാത്രമല്ല. ഇത് ഒരു തലമുറയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

കടലോട് പിൻതിരിഞ്ഞ് നിൽക്കാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞു.

ഇനി കടലിനെ ഉപയോഗിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകേണ്ട സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു.