ഹൈറേഞ്ച് കേരളം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ അവസരങ്ങൾ

ഹൈറേഞ്ച് കേരളം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ അവസരങ്ങൾ

കേരളത്തിലെ ഹൈറേഞ്ച് പ്രദേശങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ കൃഷി സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നായിരുന്നു. ഇടുക്കി, കോട്ടയം, പത്തനംതിട്ട, വയനാട് എന്നിവിടങ്ങളിലെ മലനിരകൾ കുരുമുളക്, ഏലം, ജാതിക്ക, റബ്ബർ തുടങ്ങിയ വിളകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങൾ ലോക വ്യാപാരത്തോട് ബന്ധിപ്പിച്ച കൃഷി മേഖലയായി വളർന്നു.

ബ്രിട്ടീഷ് കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ഈ മലപ്രദേശങ്ങൾ കാഷ് ക്രോപ്പ് കൃഷിക്ക് അനുയോജ്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. റോഡുകൾ പണിതു, കൃഷി വ്യാപകമായി വികസിപ്പിച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നിരവധി കർഷക കുടുംബങ്ങൾ ഈ മലനിരകളിലേക്ക് കുടിയേറി. പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്ത്യൻ കർഷക സമൂഹങ്ങൾ കാടുകൾ വെട്ടി കൃഷിയിടങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. കുരുമുളക് മരങ്ങളിലേക്ക് കയറിപ്പിടിച്ചു വളർന്നു, ജാതിക്ക തോട്ടങ്ങൾ പടർന്നു, റബ്ബർ കൃഷി വ്യാപകമായി വളർന്നു.

ഈ കൃഷി സമൂഹങ്ങളുടെ സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രതിനിധാനമായി കേരള കോൺഗ്രസ് പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളും വളർന്നു. കർഷകരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഭൂമി ഉടമസ്ഥതയ്ക്കും വിപണി പ്രശ്നങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയ വേദികളിൽ വലിയ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു. ഹൈറേഞ്ച് കേരളം ഒരുകാലത്ത് സമൃദ്ധമായ കൃഷി സാമ്പത്തികത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ന് ചിത്രം മാറുകയാണ്.

പല ഹൈറേഞ്ച് ഗ്രാമങ്ങളിലും മുൻകാലത്തെ ചലനം കുറയുന്നതായി കാണാം. ചെറിയ മാർക്കറ്റുകൾ മന്ദഗതിയിലാകുന്നു. ചില കടകൾ സ്ഥിരമായി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. യുവാക്കൾ നഗരങ്ങളിലേക്കോ വിദേശത്തേക്കോ പോകുന്നു. ഒരുകാലത്ത് കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് കൃഷിയോട് താൽപ്പര്യം കുറവാണ്.

ഇത് വെറും കുടിയേറ്റത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. ഇത് നഷ്ടപ്പെട്ട സാമ്പത്തിക അവസരങ്ങളുടെ കഥയാണ്.

ഹൈറേഞ്ച് കേരളത്തിലെ മണ്ണ് ഇന്നും സമ്പന്നമാണ്. ലോകത്ത് മസാലകൾക്കും സ്വാഭാവിക ഭക്ഷ്യ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും വലിയ ആവശ്യമാണ്. കുരുമുളക്, മഞ്ഞൾ, ഇഞ്ചി, ജാതിക്ക തുടങ്ങിയ വിളകൾക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ സ്ഥിരമായ ആവശ്യകതയുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ വിളകളുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം പലപ്പോഴും കർഷകരിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല.

പല കർഷകരും ഇന്നും അസംസ്കൃത വിളകൾ ഇടനിലക്കാരുടെ വിലയ്ക്ക് വിറ്റഴിക്കുന്നവരാണ്. പ്രോസസ്സിംഗ്, ബ്രാൻഡിംഗ്, പാക്കേജിംഗ്, കയറ്റുമതി എന്നീ ഘട്ടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വലിയ ലാഭം മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു.

ഇവിടെയാണ് വലിയ അവസരം നഷ്ടപ്പെട്ടത്.

ഹൈറേഞ്ച് കേരളത്തിൽ ശക്തമായ കർഷക കൂട്ടായ്മകൾ ഉണ്ടാക്കി പ്രോസസ്സിംഗ് യൂണിറ്റുകൾ സ്ഥാപിക്കാമായിരുന്നു. കുരുമുളക് പൊടി, മസാല മിശ്രിതങ്ങൾ, ഔഷധ സസ്യ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ബ്രാൻഡഡ് ഉൽപ്പന്നങ്ങളാക്കി ലോക വിപണിയിലേക്ക് അയക്കാമായിരുന്നു. ചെറിയ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ വലിയ കയറ്റുമതി ശൃംഖലകൾ രൂപപ്പെടുത്താനായേനെ.

ലോകത്തിലെ പല രാജ്യങ്ങളും ഇത്തരത്തിലുള്ള മാതൃകകൾ വിജയകരമായി നടപ്പാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇറ്റലി, സ്പെയിൻ, വിയറ്റ്നാം പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ കർഷകർ ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് പ്രോസസ്സിംഗ്, ബ്രാൻഡിംഗ്, കയറ്റുമതി എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അതിലൂടെ കർഷകർക്ക് കൂടുതൽ ലാഭം ലഭിക്കുന്നു.

കേരളത്തിലെ ഹൈറേഞ്ച് പ്രദേശങ്ങളിലും ഇത്തരമൊരു സാമ്പത്തിക മാതൃക വികസിപ്പിക്കാനാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾ കർഷക സഹായത്തിലും സബ്സിഡികളിലും മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ചു. കർഷകരെ ശക്തമായ വിപണി ശക്തികളാക്കി മാറ്റുന്ന സൃഷ്ടിപരമായ പദ്ധതികൾ കുറവായിരുന്നു.

ഇതിന്റെ ഫലമായി കർഷകർ പലപ്പോഴും വിപണിയിലെ വില വ്യതിയാനങ്ങൾക്ക് അടിമകളായി തുടരുന്നു. വില കുറഞ്ഞാൽ വലിയ നഷ്ടം നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് പല കുടുംബങ്ങളും അവരുടെ കുട്ടികളെ കൃഷിയിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

ഇത് ദീർഘകാലത്തിൽ വലിയ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങൾക്കും കാരണമാകാം. യുവാക്കൾ പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഗ്രാമങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പ്രവർത്തനം കുറയുന്നു. ചെറിയ മാർക്കറ്റുകൾ ക്ഷീണിക്കുന്നു. കൃഷിയിടങ്ങൾ പരിപാലനമില്ലാതെ നിൽക്കാൻ സാധ്യത കൂടുന്നു.

എന്നാൽ ഹൈറേഞ്ച് കേരളത്തിന്റെ കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

ഈ മലനിരകളുടെ പ്രകൃതി സമ്പത്ത് ഇന്നും അതേപോലെ നിലനിൽക്കുന്നു. ലോക വിപണിയിലേക്ക് ഉയർന്ന മൂല്യമുള്ള കൃഷി ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നൽകാനുള്ള സാധ്യത ഇന്നും വളരെ കൂടുതലാണ്. കർഷകർ ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് പ്രോസസ്സിംഗ്, ബ്രാൻഡിംഗ്, കയറ്റുമതി എന്നിവയിൽ ശക്തമായ കൂട്ടായ്മകൾ നിർമ്മിച്ചാൽ ഈ പ്രദേശങ്ങൾ വീണ്ടും സാമ്പത്തികമായി ശക്തമാകാം.

ഇതിനായി പുതിയ ചിന്തയും പുതിയ നേതൃത്വവും ആവശ്യമാണ്.

ഹൈറേഞ്ച് കേരളത്തിന്റെ ഭാവി മണ്ണിൽ തന്നെയുണ്ട്. പക്ഷേ ആ മണ്ണിന്റെ യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക സാധ്യത തിരിച്ചറിയുകയും അതിനെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യം സമൂഹത്തിനും രാഷ്ട്രീയത്തിനും ആവശ്യമുണ്ട്.

അല്ലെങ്കിൽ സമൃദ്ധമായ ഈ മലനിരകൾ ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ നിശ്ശബ്ദമാകാനുള്ള അപകടം ഉണ്ടാകും.